2 - تذلل ، يعنى : ذلت‌كشى و تملق و چاپلوسى كردن و حقيربينى . 3 - عزت و تواضع ، يعنى احترام كردن به شخصيت خود و شخصيت ديگران قسم اول از نظر اخلاقى زشت و از نظر فقهى حرام است ، و بعيد نيست قسم دوم نيز چنين باشد ، و قسم سوم مفيد و ثمربخش است كه نصوص فوق آن را تأكيد مىكند . قصه تاريخى : متوكل خليفه ستمگر عباسى روزى به يعقوب ابن اسحاق اهوازى معروف به ابن السكيت معلم پسران خود - شاعر و دانشمند شهير نحوى - گفت پسران من بهتراند يا حسن و حسين پسران على ؟ ابن سكيت گفت : خليفه چه مىگويى ؟ قمبر خادم على از تو و پدر تو برترى دارد ! مىبينيد اسلام چه عزت نفسى به پيروان خود مىدهد ؟ او مىدانست چنين جوابى به چنين فرد زورگو و متكبر به چه قيمتى براى او تمام مىشود ، ولى نخواست تذلل كند . خليفه سبكسر دستور داد فورا زبان ابن سكيت را درآورند و قطع كنند . و او جان شيرين خود را در راه عزت خود فدا نمود ؟ خليفه روح كثيف خود را به اين كار تشفى نمود ، ولى من تصور مىكنم تا موقع مردن هروقت اينجواب عزت‌مند به ياد او